سوم : ميهمانى ( مهماندارى ) ثواب آن بسيار و پاداش آن نيكو و عالى است ، و فضيلت آن بزرگ و فايده اش سترگ است . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « كسى كه مهمانى نمىكند خيرى در او نيست » . روزى آن حضرت به مردى كه صاحب شتر و گاو بسيار بود گذشت ، و آن مرد از او مهمانى نكرد ، و به زنى گذشت كه گوسفندانى خرد داشت ، يكى را براى آن حضرت ذبح كرد ، پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « به اين دو بنگريد ، كه اين اخلاق و رفتار به دست خداى عز و جل است ، پس هر كه را بخواهد خلق و خوئى نيكو مىبخشد » . و فرمود : « الضّيف إذا جاء فنزل بالقوم جاء برزقه معه من السّماء ، فإذا أكل غفر اللَّه لهم بنزوله » « هر گاه مهمانى بر قومى وارد شود روزيش با او از آسمان فرود مىآيد ، و چون چيزى بخورد خداوند به سبب ورود مهمان آن قوم را مىآمرزد » . و فرمود : « هيچ مهمانى بر قومى وارد نمىشود مگر آنكه روزيش در كنار اوست » . و فرمود : « هر كه به خدا و آخرت ايمان دارد بايد مهمان خود را گرامى دارد » . و فرمود : « امّت من ما دام كه به يكديگر محبّت ورزند ، و امانت را ادا كنند ، و از حرام اجتناب نمايند ، و مهمان فرا خوانند ، و نماز برپا دارند ، و زكات بدهند در خير خواهند بود ، و چون اين كارها نكنند به قحط و خشكسالى گرفتار شوند » . و فرمود : « هر گاه خدا خير مردمى را بخواهد بر ايشان هديه مىفرستد . گفتند : آن هديه چيست ؟ فرمود : مهمان ، كه با روزى خود مىآيد و گناهان اهل خانه را مىبرد « .